Internetowa Księgarnia Medyczna Ikamed.pl - Medycyna, Psychologia, Zdrowie

Nadciśnienie tętnicze z powodu swojego rozpowszechnienia uznane zostało za chorobę cywilizacyjną. W Polsce dotyka około 29% populacji
[1]. Stanowi bardzo istotny czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, jednak ze względu na często bezobjawowy przebieg bywa lekceważone. Jedynie w około 5–10% przypadków można wskazać konkretną
przyczynę nadciśnienia tętniczego. Zazwyczaj mamy do czynienia z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym, którego etiologia jest złożona i nie do końca określona [2, 3]. Niepełna wiedza w zakresie patofizjologii choroby nadciśnieniowej nie przeszkadza w bardzo częstym kojarzeniu jej z nadmierną masą ciała oraz zaburzeniami metabolicznymi. Obserwacje w tym zakresie czyniono od dawna, a pod koniec lat 80. XX wieku Reaven opublikował artykuł, w którym uznał
insulinooporność za pierwotną nieprawidłowość wiążącą otyłość wisceralną z innymi zaburzeniami metabolicznymi stanowiącymi czynniki ryzyka rozwoju miażdżycy [4].
W myśl zaleceń Europejskiego Towarzystwa Nadciśnieniowego (ESH, European Society of Hypertension) z 2009 roku i Polskiego Towarzystwa
Nadciśnienia Tętniczego (PTNT) z 2011 roku podstawowym celem leczenia pacjenta z nadciśnieniem tętniczym jest zmniejszenie
śmiertelności i chorobowości sercowo-naczyniowej. Wymaga to kompleksowego postępowania obejmującego zarówno osiągnięcie pożądanych wartości ciśnienia tętniczego, jak i redukcję innych odwracalnych
czynników ryzyka poprzez odpowiednie leczenie pozahipotensyjne. Wdrożenie właściwej terapii musi być oparte na indywidualnie przeprowadzonej ocenie ryzyka całkowitego. Oszacowanie to opiera
się na określeniu poszczególnych klasycznych czynników ryzyka, subkliniczych uszkodzeń narządowych i chorób towarzyszących [5–7].
Eksperci ESH włączyli pacjentów z zespołem metabolicznym do grupy wysokiego ryzyka dodanego już przy wartościach ciśnienia wysokiego
prawidłowego (tzn. 130–139 mm Hg dla ciśnienia tętniczego skurczowego [SBP, systolic blood pressure] i 85–89 mm Hg dla ciśnienia rozkurczowego [DBP, diastolic blood pressure])
[5, 6].
Wstęp